چرا درصد چربی از شاخص BMI بسیار مهم‌تر است؟
شاخص توده بدنی سنتی (BMI) تنها نسبت وزن به مجذور قد را می‌سنجد و تفاوت میان عضله و چربی را تشخیص نمی‌دهد؛ به همین دلیل یک ورزشکار عضلانی با وزن بالا ممکن است در BMI به اشتباه «دارای اضافه وزن» شناخته شود. فرمول نیروی دریایی ارتش آمریکا (US Navy Body Fat) با استفاده از نسبت محیط گردن و شکم، حجم بافت آدیپوز (چربی) را با دقت بالا تخمین می‌زند.
جدول دسته‌بندی درصد چربی بر اساس شورای ورزش آمریکا (ACE)
| وضعیت بدنی | درصد چربی آقایان | درصد چربی بانوان | وضعیت نمایان بودن عضلات |
|---|---|---|---|
| چربی ضروری (حیاتی) | ۲ تا ۵ درصد | ۱۰ تا ۱۳ درصد | خطوط رگ‌ها و تارهای عضلانی کاملاً بیرون زده |
| ورزشکاران مسابقه‌ای | ۶ تا ۱۳ درصد | ۱۴ تا ۲۰ درصد | تفکیک کامل عضلات شکم (سیکسپک واضح) |
| تناسب اندام (فیتنس) | ۱۴ تا ۱۷ درصد | ۲۱ تا ۲۴ درصد | شکم تخت، خطوط پهلو و بازوهای تراشیده |
| سطح متوسط و قابل قبول | ۱۸ تا ۲۴ درصد | ۲۵ تا ۳۱ درصد | حالت طبیعی بدون برجستگی عضلانی |
| دارای چربی اضافه | بیش از ۲۵ درصد | بیش از ۳۲ درصد | تجمع چربی در ناحیه شکم، پهلو و ران‌ها |
روش صحیح اندازه‌گیری دور بدن
- دور گردن: متر را درست از زیر برجستگی حنجره (سیب گلو) عبور دهید و گردن را کاملاً صاف نگه دارید.
- دور کمر در آقایان: متر را به صورت افقی روی ناف بگذارید، بدون اینکه شکم خود را به داخل بکشید.
- دور کمر در خانمها: باریک‌ترین قسمت میان‌تنه (معمولاً بین قفسه سینه و ناف) را اندازه بگیرید.
- دور باسن در خانمها: برجسته‌ترین بخش باسن را به شکل موازی با زمین سانت بزنید.